عزیز

“عزیز” روایت زندگی حماسی یک زن پولادین است که یکه و تنها با خانواده‌ی پرجمعیتش در خانه‌ای تنگ و ترش در پاکدشت ورامین زندگی می‌کند. او که دست جبار زمانه همه‌ی سختی‌ها را یکجا به دامنش ریخته، در مقام اسطوره‌ی صبر و پایداری یک به یک مشکلات را به گرده می‌کشد و باز کم نمی‌آورد. “عزیز” تماماً نماد مادر است، او در قبال دختری که دچار زندگی نباتی شده است، یا پسری که اختلال ذهنی دارد و مدام از خانه می‌رود و شوهری بیمار، مسئولانه و با حوصله قدم برمی‌دارد و پله‌های سختی را با درد و رنج فراوان، یکی یکی بالا می‌رود به این امید که باز فرجی شود و صبح بدمد.